Satellietbeelden: natuurlijke fenomenen

BLIK OP DE AARDE: natuurlijke fenomenen

home > blik op de aarde > natuurlijke fenomenen

	Eind oktober 2002 liet de Etna op Sicilië stevig van zich horen. Op dit beeld (Terra, NASA) zie je duidelijk hoe de bruine rook- en aspluim honderden kilometers ver tot in de Middellandse Zee rijkt.
	In januari 2003 werden verschillende delen van Australië geteisterd door hevige branden. Vele van deze branden waren zo omvangrijk dat ze vanuit de ruimte waargenomen konden worden, zoals deze nabij de hoofdstad Canberra. Op dit satellietbeeld zijn de plaatsen waar het brandt aangeduid met een rode stip (Terra, NASA). Je kan duidelijk zien hoe de rookpluimen zich verspreiden tot over het eiland Tasmanië.
	Enkele maanden later was Europa aan de beurt. Zowel in Frankrijk, Italië, Spanje als Portugal werden vele hectaren bos verwoest. Vele van deze branden bleken achteraf bewust aangestoken. Eigenlijk kan je deze brabden dus ook als menselijke fenomenen beschouwen... Op deze foto zijn vooral de rookpluimen van de branden in de Algarve (ZO-Portugal) goed zichtbaar (Terra, NASA). Onderaan in beeld zie je een stof- en zandstorm oprukken vanuit Marokko.
	Een jaar eerder lagen de kaarten anders in Europa. Na hevige regenval geraakten grote delen van Centraal-Europa in augustus 2002 overstroomd. Het niveau van de Elbe steeg met maar liefst 7 meter! Meer dan honderd mensen overleefden de overstromingen niet... De twee satellietbeelden (toestand vóór en na de overstromingen) werden digitaal bewerkt (Terra, NASA). Terwijl de Elbe in het eerste beeld nauwelijks te herkennen is, kan je in het tweede beeld het overstromingsgebied van de rivier (stromend van het zuidoosten naar het noorwesten) duidelijk herkennen, vooral op de vergroting.

	Tegenwoordig zijn satellieten onmisbaar bij de studie van onze atmosfeer. Weersvoorspellingen worden nauwkeuriger (?), ongewone situaties worden soms prachtig in beeld gebracht. In september 2003 naderde de orkaan 'Isabel' de oostkust van de VS. De tijdelijke bewoners van het Internationaal Ruimtestation (ISS) hingen erboven en keken ernaar... (NASA).
	Over onweersbuien gesproken... Door de combinatie van hoge temperaturen en grote vochtigheid kunnen in het evenaarsgebied gigantische onweersbuien ontstaan, zoals hier in het zuiden van Brazilië. Rechts op de foto zie je de Parana vloeien. De foto werd in 1984 genomen door een astronaut vanuit de Space Shuttle (NASA).
	Een Grieks geschiedschrijver zei ooit dat Egypte een geschenk is van de Nijl. Hier zie je waarom... Door jaarlijks terugkerende overstromingen werd langs de oevers van de rivier vruchtbaar slib afgezet, waardoor akkerbouw mogelijk werd. Omdat die overstromingen onvoorspelbaar waren en ook negatieve gevolgen hadden, werd op het einde van de jaren '60 bij Aswan een grote dam gebouwd (buiten het gebied van deze foto). Vandaag bereikt het Nijlwater de velden via irrigatiekanalen. Aan de Nijldelta zie je duidelijk hoe het slib bij de monding in de Middellandse Zee wordt afgezet.
	Guadalupe is een eiland ten westen van Mexico. Een wolkendek wordt door de wind van het noordwesten naar het zuidoosten geblazen (van linksonder naar rechtsboven op het satellietbeeld). Het eiland, dat tot 1300 meter boven de zeespiegel uitsteekt, vormt een obstakel voor de passerende stratocumuluswolken. Het wolkendek wordt opengereten en er ontstaan zogenaamde 'von Karman vortex'-patronen.